13-8 We zijn vertrokken

We zijn begonnen aan een treinreis van ongeveer 13 uur voor mij en Theo nog een 1,5 uur extra vanaf Enschede en moeten 7 keer overstappen, dus dat wordt een lange reis, we zijn benieuwd hoe de treinen en stations in België en Frankrijk geregeld zijn, het zal denken we wel een apart verslag en avontuur  worden. Theo vertrekt in het donker vanuit Rekken en ik zie net de opkomende zon bij het Valleikanaal. Bij de NS in Nederland moeten we de fietsplekken reserveren en kunnen we de melding krijgen, helaas te veel fietsen, dus de volgende trein nemen, gelukkig zijn we met z’n tweeën, alleen het laatste stuk naar Rotterdam Centraal heel veel vouwfietsen, maar die tellen niet mee. In de ICD-trein naar Antwerpen Centraal is een prima ruimte gereserveerd voor de fietsen, dus dat gaat goed. De eerste lift op het perron van Antwerpen doet het niet, dus op naar de volgende en als dan ook nog een uitstappende dame haar gsm 2 keer verliest, de lift inmiddels weer weg is en we even moeten zoeken naar het juiste perron, wordt de overstaptijd van 21 minuten toch wat krap. Dus toch vlak voor vertrek in het vervolg alle overstappen controleren, maar ook dan worden we weer prima geholpen door het spoorpersoneel, naar het juiste coupé gestuurd, waardoor we in Kortrijk kunnen blijven zitten en de fietsen worden door de conducteur een compartiment in de gang gezet. Deze plek is aansluitend aan de eerste klas en mogen we zoals het er nu uitziet tot Lille Flandres op comfortabel reizen, hij zou de andere conducteurs informeren. De fietsen staan in het gangpad voor de deur voor de machinist en hij moet er toch in om ons naar Lille Flandres te brengen, één fiets in de technische ruimte en de ander in het gangpad bij de 1ste klas. We hadden gehoopt in Lille Flandres een uur eerder weer te kunnen vertrekken, maar de trein uit België deed er toch wat langer over. We nemen voor de lunch maar een baquet avec poulet,  salade, fromage, oeuf et sauce om in de Franse stemming te komen. In het fietscompartiment naar Amiens moeten de fietsen eigenlijk in een haak opgehangen worden  maar we gokken dat er geen nieuwe fietsen bij komen, het is heerlijk rustig in de trein. Het station van Amiens heeft geen lift dus de zware fietsen omhoog duwen met gelukkig wel een vlakke baan naar de traverse boven de perrons, daar kunnen we kijken op welk perron we verder gaan en op welke tijd. Perron 3 heeft ook geen lift, maar ook geen vlakke baan naar beneden, dus hobbelend de trap af gelukkig wel 18 minuten eerder vertrekken, hoe ze dat met rolstoelen doen, is ons even niet duidelijk. Maar ja, dat zegt natuurlijk niets, het blijkt een stoptrein te zijn die als het goed wel ongeveer op dezelfde tijd aankomt in Paris Nord, moet je niet halverwege de gendarmerie met hond in de trein krijgen die elke tas gaat besnuffelen en waar hij aanslaat, wordt de persoon ook nog gecontroleerd. Hierdoor met een vertraging van ruim 10 minuten op Paris Nord en dan ruim 5 kilometer met de Garmin door Parijs over diverse fietspaden, wandelpromenades met terrasjes, langs de Seine met uitzicht op de uitgebrande Notre Dame en komen we net 3 minuten te laat voor de volgende trein naar Laroche Migenes, waar we ook de aansluitende trein naar Auxerre missen, dus we komen pas om kwart over 10 op de camping aan. We zien dus weer de zon achter de horizon zakken en moeten de tent in het donket opzetten en tegen 23.00 uur zitten we aan een welverdiend koud biertje nog even snel gehaald bij de avondwinkel. We krijgen steeds meer respect voor de zorg, wij zijn na één dag met een mondkapje op er helemaal klaar mee, de oren beginnen zeer te doen.

14-8 Auxerre-Coulanges sur Yonne

We waren best wel moe gisteravond maar nog lekker een poosje rustig buiten gezeten, maar toen we eenmaal op bed lagen, waren we ook meteen vertrokken. Slechts één keer wakker geweest en tot wel kwart over acht geslapen. Alles weer in de juiste tassen, want gisteravond was het wel een beetje rommelig neer gelegd. We hadden met de receptie per mail afgesproken dat we aan zouden bellen als we om half negen waren aangekomen, maar dat vonden we na tien uur niet meer verstandig,  dus toen we ons vanmorgen melden om te betalen, refereerde ze meteen daarnaar en had ons ook gevonden in de computer van ons verblijf in 2010. De eerste plaats met een winkel voor het ontbijt is in Vincelles, ruim 10km fietsen  dus naar de route en starten maar, het is al lekker warm en het zonnetje schijnt. De komende dagen fietsen we langs de oevers van de Yonne en het Canal du Nivernais en ook een groot deel van de route Langs Oude Wegen die we in 2010 naar Santiago de Compostela hebben gevolgd, we nemen niet het extra rondje naar Vezelay, maar blijven op de route. Het idee voor de verbinding van de Seine naar de Loire stamt uit de tijd van Henri de vierde. De bouw begon in 1784 en is 59 jaar later in 1843 gereed gekomen na diverse  onderbrekingen. Het Canal du Nivernais was voor  transport van hout en is 174 km lang met 116 sluizen, 26 dammen in de rivier en 3 tunnels voor het behouden van het water niveau. Cravant is een iets groter Middeleeuws vestingstadje en een heus pareltje aan de Yonne. Van de vestingwerken is het belfort met de donjon (13de eeuw) het mooist bewaard gebleven, deze behoorde toe aan de het bisdom Auxerre, de kanunniken van de kathedraal van Auxerre hadden het in gebruik als cachot. Het plaatsje heeft een mooi pleintje met een fontein en wat vakwerkhuizen. De ieglise St. Pierre en St. Paul uit de 13de eeuw heeft vierkante kerktoren wat in deze regio niet veel voorkomt. In de laatste 20 jaar zijn er wat restauraties geweest voor een bedrag van ongeveer 625.000 euro, voor ons gevoel grotendeels om de kerk te behouden van de ondergang, want er moet binnenskerks nog veel gebeuren. Cravant verlaten we weer door de Porte de la Poterne uit de 14de eeuw. Door dit vestingstadje komt ook de pelgrimsroute naar Santiago de Compostela richting Vezelay. Ook de scheepvaart in deze omgeving wordt beschermd door een mooie sirene bij een sluis, toen ik een foto wilde nemen begreep ik van een Franse vrouw dat je wel uit moest kijken dat je daardoor niet in het water terecht kwam. Ik vroeg of ze geposeerd heeft voor dit beeld, dat was niet het geval. In het natuurgebied Bois du Parc komen we langs een aantal rotspartijen uit het prehistorisch tijdperk toen dit gedeelte van Frankrijk nog in zijn geheel bestond uit zee. Prachtige door het water uitgesleten rots figuren en ook zijn er prehistorische afdrukken van dieren zoals de dinosaurus die hier toen leefden. We zouden vandaag er een rustige dag van maken na de lange dag van gisteren en even acclimatiseren voor de warmte van 30+ en gaan na bijna 60km naar camping de Berges de L’Yonne in Coulanges sur Yonne aan de rivier de Yonne.

Voor alle trackgegevens of om te downloaden, klik op onderstaande link.

Auxerre-Coulanges sur Yonne

15-8 Coulanges sur Yonne – Chatillon en Bazois

Gisteravond nog even het centrum in voor een espresso, want zoals al  in het boekje stond hoeven we niet voor het oude centrum te gaan, daar is niet veel van over, er zijn nog enkele overblijfselen van het 12de eeuwse kasteel en de kerk is ’s avonds gesloten. Op het terras worden we voor het eerst gecontroleerd op onze gezondsverklaring op de corona-checkapp. Op de kermis is het wel heel rustig, voor deze werkgroep is het werk niet erg winstgevend. Op het terras bij de rivier speelt een band best wel goede muziek en later op de avond kijken we vanaf de campingplek naar een prachtig professioneel vuurwerk van meer dan een kwartier, onze avond kan niet meer stuk. We fietsen vanmorgen eerst naar Clamecy naar de eerste geopende winkel voor het ontbijt (heerlijke baquette) die we eten op de traptrede van de 12de -16de eeuwse kapittelkerk van St. Martin. De hoge gewelven worden door ranke zuilen geschraagd en het voorportaal is rijk gedecoreerd. We spreken een Belgische pelgrim die terug komt uit Santiago de Compostela, hij is nu 6,5 maand onderweg met heen en weer terug lopen en gaat naar de kerkdienst die om 10 uur begint, dus we gaan niet meer naar binnen. Clamecy is verder een plaatsje met veel gedateerde vakwerkhuizen en waar vroeger de boomstammen verzameld werden door de ‘flotteurs’ die ze over de rivieren naar Parijs transporteerden. Met de komst van het Canal du Nivernais en het transport van steenkool raakte te ‘flottage’ in het slop. Diverse festiviteiten in de zomermaanden doen deze historische houttransporten herleven. Vlak na Clamecy zien we een gebouwtje aan de zijkant van het kanaal wat volgens ons vroeger gebruikt werd als Lavoir (washok) toen het water nog helder was en voor Corbigny staat een oude Lavoir uit 1830, toen het belangrijkste gebouw van de plaats, dus verder zal er in de plaats niet veel te zien zijn. De winkels zijn op zondagmiddag dicht, dus voor de lunch gaan we iets van de route af en moeten even klimmen en dan krijg je meestal een aardig uitzicht. In Corbigny eten we een hamburgermenu van de Charolais koeien, het lekkerste rundvlees uit de regio. Ook de Jacobsschelp is hier aanwezig, maar dan dezelfde koperen uitvoering zoals in Santiago de Compostela. Er is hier veel mijnbouw maar de regen zorgt voor veel erosie in de mijnbergen, het lukt niet om dit tegen te gaan. Bij de afslag naar Sardy les Epiry begint de sluizentrap van 16 sluizen naar de waterscheiding van Etang de Baye waar het kanaal in een diepe kloof door de berg La Collancelle trekt en door 3 tunnels gaat, de Voute de la Collancelle (758m), de Voute de Mouas (268m) en de Voute des Breuilles, waar het kanaal vlak voor de Etang de Baye weer zichtbaar komt. Dit meer is het hoogste punt van het Canal du Nivernais en aan de andere kant gaan we na ruim 100km eindelijk dalen. Het kasteel van Chatillon en Bazois was in de middeleeuwen een aanzienlijk fort, maar zoals veel kastelen in deze omgeving loopt het onderhoud hard terug. Dank zij internet vinden we in Chatillon en Bazois een camping die door veel fietsers langs de route gebruikt wordt, verder is er niet veel in de omgeving. De bedoeling was om vanavond uit te eten maar op zondag zijn de meeste restaurants op het platteland dicht, bij een restaurant waar de deur open staat  krijgen we een baquet met paté en wat tomaten, ook voldoende na de hamburger van vanmiddag.

Voor alle trackgegevens of om te downloaden, klik op onderstaande link.

Coulanges sur Yonne – Chatillon en Bazois

16-8 Chatillon en Bazois-Decize

Gisteravond wat bezig geweest met de kilometerteller, de mijne heeft het begeven, waarschijnlijk te warm geweest, volgens mij zou hij daar tegen moeten kunnen, maar even een mail naar Fietsen van Greefhorst of zij kunnen informeren. Ik ga verder met de Lezyne Super GPS van Theo. Normaal verwacht je dat er wel wat straatverlichting op de camping aan blijft maar 23.00 uur het licht uit en is het pikkedonker, zou het bedtijd zijn? Vannacht is het niet warm geweest en het waait behoorlijk, de tent is vanmorgen voor het eerst droog en vanmorgen is het een heel stuk frisser, nog net warm genoeg om zonder lange mouwen te vertrekken. Het laatste deel van dit traject van Canal du Nivernais tot de Loire is het blijkbaar saaiste van de hele route en dat klopt wel een beetje, lange rechte stukken langs het Canal en nergens iets te heel moois te zien. Zelfs de zonnebloemen laten hun kopjes hangen terwijl ze nog niet eens zo groot zijn. Wel grazen er bijna overal Charolais koeien, hiervan komt het mooiste en lekkerste rundvlees. We hebben vandaag een kortere route tot Decize en dat past beter in de dag-afstanden voor de komende drie dagen, deze plaats gaan we bekijken. Er zijn een aantal oude toeristische trekpleisters, overblijfselen van de citadel van het fort Les Tour, zoals la Porte du Marquis de Ancre, die vroeger met een ophaalbrug was uitgerust en een gedeelte van de stadsmuur met toren, gebouwd door Pierre de Comte de Nevers, welke heel aardig gerestaureerd is. Het geboortehuis genaamd Le Vieux logies van Marquerite Monnot, geboren in 1903, zij schreef onder andere veel liedjes voor haar vriendin Edith Piaf, zoals Milord. De kapel voor St. Pierre, gebouwd 1026 door de Benedictijner orde. L’Ancien couvent de minimes et son Clotres, de kapel, momenteel een tentoonstellingsruimte, bevindt zich op de plaats van de voormalige priorij Saint Pierre, gebouwd in 1026 door de Benedictijnse Orde van St. Germain de Auxerre die in de loop der jaren geleidelijk achteruitging en werd uiteindelijk verlaten aan het einde van de 15e eeuw. In 1621 werd het land geschonken aan de Orde van de Minimals die het indrukwekkende klooster bouwde zoals het er nu uitziet. De gevel is gemaakt van gekruiste steen, het imposante gebouw staat er nog steeds trots om het te bewonderen. Op La Place Guy Coquille staat een klokkentoren bij het stadhuis, gebouwd in 1848, met een hoogte van 33 meter inclusief de top met 3 klokken, waarvan er een 1300 kilo weegt . Het is vernoemd naar de jurist Guy Coquille (1523-1603). L’ eglise Saint-Are et Sa Crypte, deze Parijse kerk was gewijd aan de heilige Are, 4de bischop van Nevers. Hij wenste bij zijn dood in een vissersboot op de Loire te worden vervoerd en begraven waar de boot stopte. volgens de legende ging de boot tegen alle verwachtingen in stroomopwaarts naar Decize waar de Saint te ruste werd gelegd. De kerk dateert oorspronkelijk uit de 11e eeuw en onderging verschillende uitgebreide renovaties in de 17e en 19e eeuw. Om hulde te brengen aan De Heilige Are, werd een crypte gebouwd onder het priesterkoor op de plaats van een oude Gallo-Roman tempel.

We koken vanavond weer lekker onze pastamaaltijd, wel met iets meer kleren aan. 

Voor alle trackgegevens of om te downloaden, klik op onderstaande link.

Chatillon en Bazois-Decize

17-8 Decize – Digoin

Gisteravond nog wat stroom geleend van de camping om alle apparatuur op te laden. Van Decize tot Bourbon-Lancy voert dit traject over autoluwe, secundaire wegen grotendeels over de goed bewijzerde véloroute die licht heuvelachtig zijn maar daarna volkomen vlak door de uiterwaarden van de Loire lopen, Allereerst een Voie Verde over een oud spoortracé en daarna het Canal Latéral à la Loire. Het heuvelachtige deel heeft een aantal mooie uitzichten over de weilanden met een afscheiding  netjes geknipte heggen, typisch voor deze omgeving en ook hier weer de witte Charolais koeien. We kruizen of zien de ongetemde Loire nog een paar keer. Het kopen van de lunch bij de Aldi gaat niet vanzelf als iets bij de kassa niet lukt, na ongeveer een half uur  komt Theo weer naar buiten. Vandaag fiets ik de kilometerteller over 3×2021 van dit jaar. Voor een mooi uitzicht op het kasteel St. Aubin hebben ze een ruimte gehouden in de omheining, tot op heden het eerste kasteel die er netjes gerenoveerd bij staat. Bij een tussenstop zie ik een wel heel aparte spin op een grassprieten zitten. Bij de reacties krijgen we te lezen dat dit de wespspin (Argiope Bruennichi) is een spin uit de familie Araneidae, ook wel echte spinnen genoemd. We gaan naar camping de la Chevette in Digoin met uitzicht op de Loire. Digoin ligt op een kruispunt van meerdere rivieren zoals de Bourbince en de Arroux die de Loire in stromen. Het Canal Latéral à la Loire kruist de Loire via de indrukwekkende Pont Canal de Digion en gaat enkele kilometers bij de haven verder als het Canal du Centre. Op het Place de Notre Dame de la Providence staat de gelijknamige kerk uit 1869, die gebouwd is in een geslaagde mix van Romaanse en Byzantijnse stijl. De vierkante kerktoren wordt gekroond door een ooievaarsnest. De binnenkant lijkt op de kerk van Le Puy en Velay, alleen daar zijn de zwarte en witte accenten van echte basaltblokken, hier zijn ze geschilderd.

Voor alle trackgegevens of om te downloaden, klik op onderstaande link.

Decize – Digoin

18-8 Digoin – Santenay

Gisteravond hoorden we dat onze buurman zo’n krakend matrasje had en wat hout mee de tent ingenomen om deze te gaan zagen voor de open haard, maar gelukkig viel het tijdens de nacht mee, de oordoppen hoefden niet in. Vanmorgen voor vertrek nog even op internet gekeken of de camping municipal in Torcy uit het boekje nog wel bestond, daar was niets meer van hem te vinden. Tijdens de koffie maar even verder kijken.  De supers in Digoin zijn pas om 9 uur open, zijn we niet gewend, dus door naar Paray le Monial, waar we ook de Romaanse Basilique du Sacre-Coeur willen bekijken. Hugues de Semur, de later heilig verklaarde abt van Cluny, gaf hier in 1109 de aanzet tot de bouw van de abdijkerk naar het voorbeeld van de abdijkerk van Cluny. Van de illustere kerk van Cluny, in die tijd de grootste ter wereld, is nog maar één tiende bewaard gebleven. De puntgave van Paray toont op kleinere schaal hoe de kerk van Cluny eruit moet hebben gezien.  Maar als we zitten te eten, komen er diverse mensen aanlopen en tegen 10 uur beginnen de kerkklokken te luiden en komt een begrafenisstoet aanrijden, we kunnen dus helaas niet naar binnen. Naast de religieuze gebouwen is er één werelds gebouw in Paray dat de show steelt: het Maison Jayet met zijn Renaissance gevel, die uitbundig versierd is met cherubijnen en gouden medaillons waarop de koningen van Frankrijk zijn afgebeeld. Dit pand werd tussen 1525 en 1528 gebouwd voor de rijke lakenhandelaar Pierre Jayet en is sinds 1862 als stadhuis in gebruik. We zoeken nog even naar de camping in Torcy en bellen met de Information touristique in Le Creusot en zij geven aan dat de camping al een aantal jaren dicht is. We gaan fietsen en beslissen in Blanzy wat we gaan doen. Vandaag blijven we de hele dag naast het Canal du Centre en hebben redelijk wind achter, dus het gaat vlot. Het canal du Centre is de verbinding tussen de Saone en de Loire waardoor een verbinding met de Atlantische oceaan mogelijk is. Deze regio staat bekend om zijn kolenmijnen en keramiek, bij iedere plaats heeft wel een museum, maar deze slaan we over. Onderweg zien aan de andere kant wel een oude oven waar vroeger keramiek in gebakken werd, dat lijkt tenminste op de uitstraling er van. Tussen St. Julien sur Dheune wordt geadviseerd de heuvels in te gaan omdat de D974 hier te druk is, maar dat valt mee en we gaan rechtstreeks naar Santenay, na een klein stukje worden omgeleid naar een pas aangelegde Voie Verte naar  St. Leger sur Dheune, dus ook hier blijven we langs het Canal, als we de Garmin aanzetten naar de camping, krijgen we een hellinkje van 10% voor de kiezen, maar komen wel gelijk tussen de eerste wijnvelden. De Garmin brengt ons naar de achterkant van de camping voor een gesloten hek, dus nog iets verder er omheen en staan we na 97,5 km op de camping les Sources in Santenay, het is een aardig wijnstadje op de hellingen van de Côtes de Beaune.

Voor alle trackgegevens of om te downloaden, klik op onderstaande link.

Digoin – Santenay

19-8 Santenay-Dijon

Vandaag fietsen we de eerste 24km door wijnvelden van de Beaune-regio, ook daar hebben we in 2015 op onze route naar Santiago de Compostela gefietst, ook nu weer prachtige uitzichten over alleen druiven, druiven en nog eens druiven met zelfs een zeppelin van Good-Year in de lucht. De blauwe en witte druiven beginnen al te kleuren, maar zijn nog wel klein, we zijn benieuwd hoe groot ze worden en of het wijnjaar goed zal zijn na alle verschillende weertypen van het voorjaar. De plaatsen waar we door komen staan ook alleen maar in het teken van de wijnproductie. Meursault is één van de plaatsen met een prachtig Hotel de Ville van origine een oud kasteel uit 1337 met zijn voor de streek zo karakteristieke, geglazuurde, veelkleurige pannen  met op de voorgrond een fontein werd in 2001 ontworpen door Christaan Maas. L’église Saint-Nicolas is een vijftiende-eeuwse kerk in romaanse en gotische stijl. Het ligt in Meursault in Côte-d’Or, in bourgondië-Franche-Comté. Het is geclassificeerd als een historisch monument sinds 1846. Rond 1480 is de kerk afgebrand en herbouwd in gotische stijl door de abten van de abdij van Cluny met een achthoekige torenspits van 57 meter in steen en een stenen klokkentoren. Deze klokkentoren herbergt tegenwoordig drie klokken. We kunnen helaas niet naar binnen. Tussen de wijnvelden staat zomaar een waslokaal Lavoir uit 1804, waarom deze daar aanwezig is, snappen we even niet, hij is wel aangesloten op een natuurlijke bron. We gaan door naar Beaune voor een espresso, volgens het boekje is het in de zomermaanden heel erg druk en moet je zoeken naar een plaatsje op het terras, dat lukt nog snel, maar om naar het mooie dak van Hotel Dieu te kijken moet je naar binnen en de rij is ongeveer 50 meter lang  dus in deze tijd laat je dat dan links liggen. We gaan nog wel even naar de basilique Notre Dame, het lijkt wel of ze er in iedere stad één hebben. Na Beaune komen we weer tussen de landbouwvelden waar het koren er al weer af is en de zonnebloemen bijna klaar voor de oogst zijn. De laatste 20km naar Dijon fietsen we weer tussen de druiven, we zijn benieuwd hoeveel wijn hier wel geproduceerd wordt in deze regio. Wel willen we graag weten waarom er op het begin van druivenrijen vaak een rozenstruik staat, in een aantal reacties lezen we dat deze gevoelig zijn voor schimmels en andere ziektes waardoor de wijnboer vroeg weet wat hij moet bestrijden. Als Na 70km staan we op camping du Lac Kir in Dijon. Ook Dijon is druk, dus de massa vermijden we, maar bekijken of fietsen langs een paar mooie gebouwen in het centrum, zoals het Hotel de Ville, Eglise St. Michel en Église Notre-Dame. Vanavond laten we ons verwennen, omdat we in Bourgondië zijn,  met een Boeuf Bourguignon met een lekkere rode wijn uit de wijnstreek waar we net doorgefietst zijn. Maar wat is Translate handig als je koffie niet eerder wil als dat de wijn op is. Als we terug fietsen naar de camping komen we weer onder een soort Arc de Triomph, alleen is het hier Porte Guillaume uit de achttiende eeuw, gebouwd op de plaats van een oude poort van de Middeleeuwen.

Voor alle trackgegevens of om te downloaden, klik op onderstaande link.

Santenay-Dijon

20-8 Dijon – Pouilly-en-Auxois

Vanmorgen na de supermarkt voor het ontbijt weer na de route en als deze aan de andere kant van het water is, moet je over een slecht pad naar de eerste brug om over te steken. Langs de route staan niet veel bankjes, dus we hebben ons ontbijt op een betonnen blok bij één van de vele kanaalsluizen opgegeten. We fietsen vandaag de hele dag in het dal van de Ouche langs het Canal de Bourgogne en andere kant stukken naast de snelweg A38 en A6 met veel langsrazend autoverkeer, maar het grootste  gedeelte is lekker rustig, maar ook weinig voorzieningen, koffie pas na ruim 30km en de lunch wordt een sandwich na ruim 40km, dat zijn ook de enige mogelijkheden op dit stuk. Veel bomen hebben hier maretakken, dit is een groenblijvende plant uit de sandelhoutfamilie. De plant leeft op bomen. Het is een halfparasiet: voor water en zouten is de plant afhankelijk van zijn gastheer. Langs de route staan betonnen blokken die lijken op grensmarkeringen, thuis maar eens kijken of dit klopt, maar ik kan er niets over vinden. We hebben vandaag een relatief korte route en volgens het boekje is een uitstapje naar het fraai gelegen kasteel van Chateauneuf de moeite waard. Alleen de weg daarnaartoe heeft op enkele plekken een stijgingspercentage van 11%, helemaal doorfietsen lukt, hartslag komt op 165 en dat is boven mijn max van wat ik wil doen. Om het kasteel te bekijken moeten we ruim een half uur wachten, dat duurt iets te lang omdat de fietskleding weer een keer gespoeld moet worden. Naar het kasteel gaat ook weer een route naar Santiago de Compostela, dit is volgens ons al de 3de keer dat we de routetekens zien, alleen weten niet of het ook dezelfde route is. Het mooie van een beklimming is het prachtige uitzicht dat we hebben en ook weer de afdaling die altijd te kort duurt, vooral als er een stukje 16% bij zit. Onderweg is een sluiswachterhuisje nu bewoond door een gepensioneerde bouwvakker, want zijn huisje hangt vol met oud gereedschap. Het laatste stukje naar Pouilly-en-Auxois fietsen we over de Allee des Platanes, waar ook het Canal de Bourgogne onder ligt want die zijn we al een poosje kwijt. Vlak voordat we de camping bereiken, zien we de tunnelmonding waar het kanaal weer zichtbaar wordt. We zitten na ruim 60km op camping Vert Auxois, de hele dag met volop zon na 2 dagen van bewolking ook weer lekker was om te doen, maar wel vanaf de start stijgend van 230 naar 380 m.

Voor alle trackgegevens of om te downloaden, klik op onderstaande link.

Dijon – Pouilly-en-Auxois

21-8 Pouilly-en-Auxois – Montbard

Bij het opzetten van de tenten gisterenavond was de lamp op onze kampeerplaats niet opgevallen maar toen het donker werd en hij aan hing, zagen we meteen dat er teveel licht vanaf kwam. Theo zijn tent stond volledig in de schijnwerpers en daar zou hij ’s nachts we last van krijgen, dus de regenjas moest weer voor de oplossing zorgen. We hebben vanmorgen ontbeten op de camping, de supermarkt was te ver terug en de eerste 30km geen mogelijkheden om te kopen, dus gisteravond al gekocht. Bij het verlaten van Pouilly-en-Auxois passeren we aan de haven een opmerkelijk doorschijnend bouwsel. Een grote glazen kap, die deel uitmaakt van het Centre d’Interprétation Cap Canal dat in 2004 door de Japanse architect Shigeru Ban werd ontworpen, beschermt de allereerste elektrische sleepboot. Deze functioneerde tussen 1883 en 1987 on de scheidingstunnel en verving oudere, door stoom aangedreven exemplaren. Even verderop het middeleeuwse kasteel van Equilly ingeklemd tussen de snelweg en het kanaal en omringd door een opgedroogde slotgracht. Het is in de 12de eeuw gebouwd op de plek van een Gallo-Romeins fort en in de 15de eeuw verbouwd tot bisschoppelijk onderkomen, op de binnenplaats is een Renaissance fontein en is open voor bezichtiging, maar niet om de tijd die wij langs komen. In het piepkleine dorpje St. Thibault staat een gotische kerk uit de 13de eeuw met blijkbaar een verbluffend hoog koor en een prachtige portaal, maar helaas hebben we vandaag nog niet veel geluk, deze kerk staat in de steigers voor renovatie. Zelfs de eerste koffiestop vindt het nog te vroeg om te werken. De middeleeuwse vestingstad Semur-an-Auxois is een goed excuus om het Canal de Bourgogne even achter te laten. De in de 15e eeuw gebouwde westelijke stadspoort Porte Sauvigny markeert met zijn twee torens, voorheen met een gracht, en met een ophaalbrug en een valhek uitgerust, vormt de entree tot het centrum met gezellige terrasjes, dus we hebben eindelijk koffie, en smalle steegjes met sprookjesachtige huisjes. De gotische Notre Dame, weer één, is 13de eeuws en werd door architect Violet-le-Duc, die ook de Ste. Madeleine in Vezelay opknapte, in de 19de eeuw gerestaureerd. Bij de afdaling naar het kanaal krijgen we een mooi uitzicht op het landschap van de Bourgogne. We moeten voor de boodschappen van de route en de Garmin brengt ons over een nieuw onverhard fietspad naar de supermarkt. We staan na 63km op camping municipal Les Treilles in Montbard.

Voor alle trackgegevens of om te downloaden, klik op onderstaande link.

Pouilly-en-Auxois – Montbard

22-8 Montbard – Tonnere

Gisteravond een hevig onweer rondom ons, maar gelukkig op de camping alleen een paar felle buien, de geplakte naden van de tent zijn gelukkig gelukt, dus de rest kan ook behandeld worden. Vanmorgen al snel La Grande Forge de Buffon bezocht, Buffon deed verzoek van de koning veel onderzoek naar de samenstelling, het smelten en het behandelen van Bourgondisch ijzererts. Daarom besloot hij deze smederij te bouwen tussen 1768 en 1772, vanaf 1769 tot 1866  produceerde de fabriek ijzer dat een grote naam had in die tijd. Daarna produceerde de fabriek kalk en snelwerkend hydraulisch cement (Cement Romain). Sinds 1978 is het industriële gedeelte geopend voor publiek. Weer een grenssteen langs het fietspad, volgens ons de grens van de regio Cote d’Or, want iets later zien we een steen met deze naam er op, thuis maar even nakijken of hier van te vinden is. De winkels zijn op zondag om half één dicht, dus voor de lunch zijn afhankelijk van een terrasje langs de route, in de plaatsen is niet veel. Bij de sluis van Chassignelles eten we bij Valérie eten we een l’assiette de velocipediste, een heerlijke salade met hartige hapjes, voldoende voor de lunch. Ook hier weer een lavoir geplaatst in 1837 bij de opening van het kanaal. Aan de zijkant een fresque gemaakt door 46 leerlingen van de 5de college van Cheneviere. We komen weer bij de graanproduktievelden van Frankrijk gezien de vele graansilo’s aan het kanaal waar we langs komen. Zolang we langs de kanalen fietsen, zien we vaak een kleine school zwarte visjes, dit zijn waarschijnlijk jonge baarsforellen, want ze worden hier weer uitgezet om de basis hoeveelheden te herstellen, er wordt ook veel op deze vis gevist. In Ancy-le-Libre gaan we naar de 13de eeuwse kerk Saint Maixent, deze kerk heeft een heel oude doopvont maar heeft wel wat renovatie nodig. In Tonnere gaan we na 60km naar camping a la Cascade, genaamd na de waterval die er naast ligt, we denken een natuurlijk aangelegde waterval. Als je Tonnere bent, moet je in ieder geval naar la Fosse Dionne, een badplaats uit de Romeinse tijd, waarvan het bronwater uit diverse rivieren samenkomt wat gefilterd wordt door de zandstenen lagen, maar niet duidelijk is waar de bron ligt. En natuurlijk hebben ze hier weer een de gotische en renaissance Notre Dame kerk uit de 16de eeuw met een grote gotische portaal uit 1536, het kleine portaal (1545) en de grote toren uit 1620 met een prachtige klok. Binnen de prachtige kapel van het Heilig Hart gewijd aan Saint-Roch uit de Renaissance en een prachtig orgel. Ook hier weer een route naar Santiago de Compostela, waar je over 2095 km zou moeten zijn als je niet verkeerd wandelt of fietst.

We gaan eten in Tonnere bij l’ Petit Gourmet, aanbevolen door de campingbeheerder, maar het is ook het enige restaurant die op zondagavond geopend is, ons menu is,
Assiette de Characterie,
Pave de Boeuf sauce echalotes
Dessert au Choix

Voor alle trackgegevens of om te downloaden, klik op onderstaande link.

Montbard – Tonnere

23-8 Tonnere  – Rosieres

Vandaag het laatste stukje langs het Canal de Bourgogne, daar waar de Route Bourgogne en Langs Oude Wegen elkaar kruist, gaan we richting het noorden, dus de Nostalgie zoals omschreven komt iets eerder. Het plan was om niet weer om te rijden voor een Lavoir, maar als je er langs komt, wil je dit exemplaar ook op de foto hebben. Bij Faulges verlaten we het kanaal en zien meteen de glooiende bergen voor ons en krijgen in het stuk een paar beklimmingen van 5 en 7%, we kunnen er meteen aan wennen, maar de uitzichten worden ook meteen mooier. Het eerste landbouwgewas wat nog moet rijpen, is volgens ons de gierst, daar lijkt het tenminste op. Evry-le-Chatel is een bedrijvig centrumstadje van de streek uitkijkend op het dal van de Armance. Een voormalige vesting van de graven van de Champagne, alleen de Porte St. Nicolas met twee ronde torens is nog overgebleven met enkele muurresten. Het centrum ligt rond een bijzondere ronde markthal in vakwerkstijl en enkele houten vakwerkhuizen. We zitten nu echt in de graanschuur van Frankrijk, want van deze silo’s zullen we er nog meer zien. In deze regio zijn veel vakwerkhuizen, maar Fays-la-Chapelle heeft naast bijna alle huizen in dit plaatsje ook de kerk en de Mairie in deze stijl, maar ook de wasplaatsen zijn er in diverse stijlen en staat van onderhoud of renovatie, we hebben alleen die van Longeville-sur-Mogne en Roncenaux gefotografeerd. Er is een groep oudere Nederlandse fietsers met elektrische fiets onderweg naar Santiago de Compostela, hun bagage wordt met busje naar de volgende pleisterplaats vervoerd, toch mooi dat voor hun ook op deze manier de pelgrimsroute gedaan kan worden. Gelukkig spreken we een Nederlander uit IJsselstein die onderweg is naar Santiago de Compostela, hij zegt dat de camping municipal in Troyes dicht en waarschijnlijk ook niet meer open gaat, we zijn dus aangewezen op een jeugdherberg die in een oude abdij van Rosieres zit, waar je ook je tent mag opzetten, we eten vanavond in de herberg en zijn heel benieuwd wat dat zal worden. Inmiddels is dat bekend, het is geen Haute Cuisine maar het is in ieder geval voldoende.

Voorgerecht, hartige taart uit een plastic bakje.
Hoofdgerecht, van rechts naar links. Speklapjes, gepofte aardappels en brood, nog wel een knoflooksausje erbij.
Nagerecht, meloen

Voor alle trackgegevens of om te downloaden, klik op onderstaande link.

Tonnere  – Rosieres

24-8 Rosieres – Arcis sur Aube

Doordat de camping in Troyes dicht is, moeten we de etappe naar Chalon-en-Champagne in tweeën knippen, 100km is gewoon teveel. Daardoor hebben we wel wat tijd om Troyes in te gaan, net als we de binnenstad in fietsen zien we de in 2020 gerenoveerde watertoren, een pracht staaltje van een modern gebouw, maar het is toch al ruim 50 jaar geleden gebouwd. Troyes is de hoofdstad van de Champagne. Voor de Gallische Tricassiërs was het al een belangrijk centrum, toen in 22 vóór Chr. de Romeinse Via Agrippa werd aangelegd tussen Milaan en Boulogne-s-Mer en de stad ‘Augustobana Tricassium’ werd genoemd. Na de kerstening in de 3e eeuw wist St.Loup, een kerkvoogd, in 451 Atilla buiten de stadspoorten te houden door zich als gijzelaar aan te bieden. In 889 lukte dat niet tegen de Noormannen, die de hele stad verwoestten. Vanaf de 10e eeuw brachten de Graven van Blois de stad tot grote bloei, onder andere door het instellen van de Champagne jaarmarkten (handelsbeurzen). In 1128 werd in Troyes een Concilie (=vergadering van paus en bisschoppen) gehouden. Hierbij is de orde van de Tempeliers opgericht, een ridderorde die tot taak had pelgrims te beschermen. Later raakte deze orde in verval en werd de drankzucht van haar leden spreekwoordelijk. Als je op weg gaat naar Santiago kom je hun (voor-malige) vestingen nog tegen komen, o.a. in Ponferrada, Spanje. In Troyes werd in 1420 tijdens de Honderdjarige Oorlog een berucht verdrag gesloten waarbij de Engelse koning Hendrik V de heerschappij kreeg over dit gebied en bovendien de hand van Cathérine van Frankrijk met wie hij huwde in de kerk St. Jean-au-Marché. Negen jaar later verdreef Jeanne d’Arc de Engelsen weer uit deze stad. In de middeleeuwen maakte Chrétien de Troyes grote naam op de reisroutes als verhalende troubadour. Bekend en nog immer inspirerend zijn de gedichten over Parcival en de ridders van de ronde tafel die rond 1190 voor het eerst opdoken, met hun zoektocht naar de Graal, de heilige beker van het laatste avondmaal en symbool van de hoogste gezegende staat die men als aardse sterveling kon bereiken. In 1524 verwoestte een grote brand bijna de gehele bovenstad, maar de wederopbouw had tot gevolg dat we nu nog kunnen genieten van vele schatten uit de renaissance. Vooral in de binnenstad met zijn houten vakwerkhuizen en bijzondere gevels aan smalle straatjes als de Rue Emile Zola. Een groot deel van de stad werd in de Tweede Wereldoorlog wederom verwoest, maar de sporen hiervan zijn uitgewist. De Rue de la Cité was ooit de Romeinse weg waarlangs de stad ontstond. Daar staat de gotische Kathedraal van St. Pierre-et-Paul, (13e-17e eeuw) waarvan de prachtige gebrandschilderde ramen van liefst 1500 m2 één fantastisch verhaal uitbeelden. Het indrukwekkende orgel voor het grote roosvenster is afkomstig uit de beroemde Abdij van Clervaux. De schatkamer bezit o.a. de reliekschrijn van St.Bernardus van Clairvaux, geborduurde antieke zijde gewaden en 12e eeuws glazuurwerk. Hier ontmoeten we Bertus en Jeanette Blom-Horst uit Achterveld, zij zijn onderweg naar Santiago de Compostela en hopen eind september aan te komen. Iets verderop de prachtige gotische basiliek van St. Urbain, die vanaf 1262 werd gebouwd door de in Troyes geboren Paus Urbanus IV. Vandaar langs het Hotel de Ville, in 1494 koopt de stadsraad het hôtel de Mesgrigny, een groot gebouw uit de 15e eeuw en in de 17e eeuw wordt besloten een nieuw stadhuis te laten bouwen. Lodewijk XIII staat toe dat een minimaal gedeelte van de inkomsten uit de belasting op wijn en zout gebruikt wordt om de bouw te realiseren. Het bouwsel verheft zich beetje bij beetje en is pas klaar in 1672. In 1933 en 1937 worden door de architect F. Balley twee vleugels aan de achterzijde bijgebouwd. In de middengevel met zuilen van zwart marmer bevindt zich een nis met een gehelmde Minerva, die een standbeeld van Lodewijk XIV vervangt dat tijdens de Franse revolutie verwoest werd. De monumentale schouw van de Raadszaal wordt opgesierd door een groot houten medaillon ter ere van dezelfde koning, dat in 1678 gerealiseerd werd door François Girardon (1628-1715), een beeldhouwer uit Troyes. In het sfeervolle centrum met de smalle steegjes en de vele terrasjes staan veel interessante gebouwen en een aantal koopmanshuizen in de houten vakwerkstijl van de Champagne. Hotel Juvenal-des-Ursins, dit hotel in renaissancestijl behoort sinds de 15e eeuw tot een grote Troyes-familie van drapers, de Jouvenels, die werden vernoemt als Juvénal des Ursins. Bovendien werd de rue Champeaux vroeger rue de la Draperie genoemd. Het hotel werd herbouwd in witte steen na de grote brand van 1524. De gevel, met zijn grote gegoten mullions, is versierd in een driekantige gotische stijl venster, bekroond door een mooie, open gebeeldhouwde toren, die werd gerestaureerd in de 17e eeuw. Het interieur glas-in-lood vertegenwoordigt de donoren en De Kruisiging. Het dak heeft een grote gotische 15e eeuwse dakkapel uit een eerder gebouw. De markthallen, die in 1874 gebouwd worden, zijn het werk van de gemeentelijk architect Edmond Bailly. Deze laat zich inspireren door de hallen van Victor Baltard in Parijs, een combinatie van staal, gietijzer en glas, en bouwt met deze materialen markthallen die tot de grootste van dit type behoren. De constructie is kenmerkend voor de 19e eeuw, zowel qua materiaal als door de sobere, verticale lijnen: achttien gietijzeren poten ondersteunen de enorme, gegoten overkapping bestaande uit een dak in drie delen, gescheiden door puien. Aan de buitenkant een onderrand in twee kleuren baksteen en acht grote deuren. De metalen dakspanten komen uit de werkplaatsen van Creusot. In 1987 wordt een mezzanine aan het geheel toegevoegd. Direct buiten het centrum het oudste vakwerkhuis van de stad. We komen langs de gesloten camping municipal, die als het goed is gerenoveerd gaat worden, het hek is gesloten en er achter is het een desolate bedoening, onkruid staat meters hoog en de receptie ziet er niet best uit. Laten we hopen dat ze nog weer open gaan, het is een mooie locatie om de stad te bekijken. We fietsen verder over de glooiende hellingen van de Champagestreek met nog bloeiende zonnebloemen en geschoren korenvelden. Er staat heel veel wind tegen en het heeft veel energie gekost om na 40km camping de l’Ile Cherlieu in Arcis-sur-Aube te bereiken.

Voor alle trackgegevens of om te downloaden, klik op onderstaande link.

Rosieres – Arcis sur Aube

25-8 Arcis-sur-Aube – Chalons-en-Champagne

Gisteravond nog geprobeerd een espresso te scoren in het plaatsje, maar de terrasjes zijn dicht in verband met de muggen. Dat hebben we gemerkt, ze waren zelfs resistent tegen de spuitbus Deet, dat hielp maar een klein beetje. Vanmorgen wilden we vroeg vertrekken om de tegenwind van de middag een beetje voor te zijn, alleen de supermarkt ging pas om half 9 open, dus een 20 minuten vertraging. In Lhuitre staat de van oorsprong romaanse kruiskerk met mooi doopvont en deze grote kerk in zo’n klein dorp verraadt een historie. Het is goed te bedenken dat deze, vooral romaanse kerken op de route, vroeger dienst gedaan hebben als pleisterplaats voor de pelgrims. De kerk uit het begin van de 12e eeuw, met gotische ramen, is gewijd aan Ste. Tanche, een maagd die vanwege haar geloof werd onthoofd. Na de executie nam ze haar hoofd op en liep ermee naar het graf. Een verhaal dat zich snel verspreidde en van Lhuître een bedevaartsoord maakte, waar ook Santiagopelgrims langstrokken. Daartoe was een grote kerk noodzakelijk. De beelden binnen dateren uit de 16e eeuw en het glas-in-loodvenster links van het koor bevat een fragment met de afbeelding van St. Jacob, jammer dat hij met duct-tape bij elkaar gehouden wordt. In Grandville staat aan de linkerkant van de weg een stenen kruis met een zogeheten pelgrimstrapje bij de kerk. We volgen het brede dal van de l’Huitrelle aangenaam omzoomd met bosjes langs de oevers, alleen staan deze te ver bij ons vandaan om de tegenwind op te vangen. In Poivres staat bij de kerk ook weer een maar dan grotere pelgrimstrap, de kerk heeft volgens ons zelfs een Jacobspoort, aangezien er een schelp boven de deur hangt. Bijna ieder kerkhof bij een kerk heeft militaire graven, bij die van Poivres liggen wel 20 soldaten van de luchtmacht uit de 2de Wereldoorlog herkenbaar aan de propellervleugel die er bij staat. Voor Soude komen we op het hoogste punt van dit traject met mooi uitzicht over de graanschuur van Frankrijk, gelukkig is de tegenwind minder dan gisteren en we hebben ook een aantal velden met hennep gezien, als je de knoppen kneust, ruikt het zeker naar weed, maar we denken dat het gebruikt wordt voor medicijnen. De opvallend grote kerk in het dorp Dommartin-Lettree werd gebouwd in de flamboyant-gotische stijl, ofwel gotiek uit de laatste fase, met heel ingewikkelde architectonische patronen. Twee portalen dateren uit de renaissance en kenmerkend zijn verder de reeks puntdaken dwars op het zijschip. Op het kerkje aan de weg in Lettree vermeldt een gedenksteen een historische gebeurtenis. Op haar veroveringstocht in 1429 heeft Jeanne d’Arc er gebeden, waarna hier de over gave van Châlons werd bekrachtigd. We doen over de fietsetappes een stuk rustiger en nemen de tijd om naar deze bezienswaardigheden te kijken. We nemen de korte weg naar de camping en de Garmin wil ons linksaf hebben de Chemin Romain op, vrij vertaald de Romeinse weg, we weten niet of dit ook daadwerkelijk zo is. We zijn vroeg genoeg in Châlons-en-Champagne en gaan nog even de stad in, bij het binnengaan zien we weer een soort Arc de Triomph, maar dan heet hij hier Porte Saunte-Croix, voorheen Porte Dauphine genoemd, was deze poort een van de ingangen in de stad. Het was opgedragen aan Marie-Antoinette toen ze via Châlons op weg naar Parijs kwam om te trouwen met de toekomstige koning Lodewijk XVI van Frankrijk. Er zijn meerdere kerken, maar we houden het bij de kathedraal St. Etienne uit de 13de eeuw. Deze bezit een toren deels nog in romaanse stijl, een hoog gotisch schip en een bijzondere serie gebrandschilderde ramen. Onder het koor ligt een Romaanse half begraven crypte. De crypte is het enige overgebleven deel van Romaanse structuur. Het is gedeeltelijk bedekt met liesgewelven rustend op veelhoekige pilaren en geïsoleerde kolommen. Als laatste gaan we langs Hotel de Ville een groot gebouw uit de 18de eeuw. Op deze locatie, stond in de middeleeuwen een ziekenhuis. Het werd gebruikt om voorbijgangers en buitenlandse patiënten te huisvesten. Op de fundering van het oude ziekenhuis start de bouw van het eerste Hotel de Ville voltooid in 1612. Dit nieuwe gebouw, met een zeer uitgebreide renaissancegevel, is echter niet praktisch en is uiteindelijk gesloopt in 1771. Onmiddellijk starten bouwwerkzaamheden aan het bestaande gebouw. De bouw van het nieuwe stadhuis wordt bevolen bij arrest van de Raad van de Koning in november 1771 op initiatief van intendant van Champagne, Rouillé d’Orfeuil*. Het past in zijn beleid verfraaiing van de Champagnestad. De eerste steen is gelegd in juni 1772. De bouw is gereed in oktober 1776. Het gebouw wordt voor meerdere faciliteiten gebruikt: het integreert zowel de gemeenteraad (noordelijk deel), rechtbanken (d.w.z. organen van justitie, in het zuiden).. De gevangenis bevond zich aan de oostkant, met uitzicht op de kade langs de Marne. We eten vanavond op het terras van het “restaurant” op de camping municipal Aquadis Loisirs.

Voor alle trackgegevens of om te downloaden, klik op onderstaande link.

Arcis-sur-Aube – Chalons-en-Champagne

26-8 Châlons-en-Champagne-Varennes-en-Garonne

De twee hoge torenspitsen de Notre Dame van l’Epine zijn al van verre zichtbaar. De in verhouding tot dit dorp kolossale basiliek is gebouwd voor de vele bedevaartgangers en een schoolvoorbeeld van flamboyante Gotiek uit de 15e en 16e eeuw. Deze heeft dus geen belangrijke rol gespeeld in de bloeitijd van de pelgrimstochten. Mogelijk wel de voorganger, want l’Épine is al een oud bedevaartplaatsje. Volgens een legende uit de 11e eeuw zagen herders een brandend braambos, waarin ze een Mariabeeld ontdekten. Dit Madonnabeeld bevindt zich voor in de kerk. Al snel leidde het tot Mariaverering en toen er mensen genezing vonden werd l’Épine een druk bedevaartoord, waar gewoonlijk ook pelgrims aanlegden. Links van het koor staat een St. Jacobsbeeld en het Tabernacle Reliquaire waar diverse briefjes met wensen worden neergelegd door gelovigen en pelgrims die hierlangs komen. We hadden wat meer supermarkten verwacht, maar als de Garmin de eerste niet ziet in Courtisols, zijn we aangewezen op de boulangerie in de kleine dorpjes. Gelukkig is er in St-Remy-sur-Bussy een uitgebreide met van alles in de vitrine, het is nog wat vroeg, maar we nemen toch een broodje hamburger die in de magnetron warm gemaakt wordt. We gaan zo langzamerhand de uitgebreide akkerbouwstreek van de Champagne verlaten en komen weer in de bossen te fietsen. De Champagnestreek is de meest noordelijke wijnstreek, met koude en natte winters. Druiven zijn gevoelig voor o.a. schimmels, zodat de velden gedraineerd worden, met als gevolg een te snelle afwatering, daarbij is Champagne een wijnsoort waarbij de meeste insecticide, onkruid- en schimmelbestrijding wordt toegepast. Hans is een typisch Frans plattelandsdorp, waarvan de sporen teruggaan naar de Gallo-Romeinse tijd. In de 9de eeuw was het bij voorkeur de verblijfplaats van de bisschoppen van Verdun. De zwaar gebouwde Notre Dame du Soldat werd rond 1200 gebouwd en heeft een rijk gebeeldhouwd portaal. Binnen staat wel een heel aparte doopvont. We wilden de dorpsbewoners waarschuwen dat we er zijn door de dorpsklokken te luiden, maar zagen daar op het laatst toch maar vanaf. Er is een kortere weg beschreven in het boekje, alleen gaat deze gedeeltelijk over onverhard en stenig ondergrond, dus alleen geschikt voor dikke banden, we gaan het met onze fietservaring uitproberen en het valt reuze mee. Varennes-en-Garonne was vanouds een levendig streekcentrum met diverse winkels. Verdwenen is het hospitum, dat 200 jaar geleden nog bestond: Lodewijk XVI en Marie-Antoinette hebben toen pogingen gedaan daar te overnachten op hun vlucht voor de revolutie. Tevergeefs, ze werden herkend en teruggebracht naar Parijs. Ter herinnering staat nog een toren Lodewijk XVI bij de rivier de Aire. Boven het plaatsje staat een pompeus monument ter nagedachtenis van de Amerikaanse overwinnaars uit de Eerste Wereldoorlog, het monument is geschonken door de staat Pensylvania. We staan op de camping municipal Le Paguit, deze camping herkennen we wel van 2010, we vragen aan de bezitters van een caravan of zij deze willen verplaatsen, zodat we op dezelfde plek kunnen staan, maar helaas vinden zij deze plek ook het mooiste van de camping. De avond kunnen we lekker zitten in een partytent en daar ons avondeten koken.

Voor alle trackgegevens of om te downloaden, klik op onderstaande link.

Châlons-en-Champagne-Varennes-en-Garonne

27-8 Varennes-en-Garonne-Montmedy

Vanmorgen meteen na de start een korte beklimming van maximaal 18% volgens de Garmin en als je dan nog niet je ontbijt op hebt, omdat er nog geen bankje was, is het verstandig deze toch snel te nemen. We nemen een korte omweg naar de Butte de Montfaucon, een merkwaardige heuvel die reeds van verre opvallend het landschap bepaalt. Op de beboste heuvel staat een hoog gedenkteken/uitzichttoren voor Amerikaanse gevallenen in de Eerste Wereldoorlog. Marmeren platen met kaart en inscripties geven de oorlogshandelingen in de Argonne weer, waar in zes weken tijd 16.000 soldaten sneuvelden en 95.000 gewonden te betreuren waren. De toren telt 216 treden en biedt na deze kuitenbijter een schitterend uitzicht op de wijde omgeving, nu wordt de pilaar op dit moment gerestaureerd en is afgesloten, we gaan er eigenlijk vanuit dat hij voor ons tweeën toch niet geopend was. Achter het monument staat een ruïne van een Romaanse kerk die tijdens gevechtshandelingen maar ook het hele dorp,  vernietigd is en een aantal niet onderhouden Duitse bunkers. Bij de afdaling krijgen natuurlijk weer een mooi uitzicht te zien voor de eerdere beklimming van ongeveer 10km. De witte Charolais koeien worden inmiddels vervangen door onze bekende rode en zwart-witte koeien, we zitten dus weer midden in een veeteeltgebied. In Dun-sur-Meuse komen we voor het eerst de nu nog smalle Maas, maar die zien we de komende dagen nog wel een keer. In Murvaux zien we eindelijk weer eens een keer een lavoir, deze is uit 1884 en in 2009 gerenoveerd, het is lunchtijd, dus we gaan maar op het bankje binnen zitten. We komen langs twee witte zuilen waarop staat hoever de geallieerde strijdkrachten gekomen zijn bij het Maas offensief bij de capitulatie op 16 november 2018, zoals de 10de brigade in Brandeville en het 6de regiment van de artillerie van Hawkings. In Louppy-sur-Loison staan een aantal oude gebouwen, zoals het Feodale Kasteel, hiervan is er nog een toren en een muur, die werd geflankeerd door vier hoektorens en omgeven door diepe grachten gevoed door de rivier. Naast zijn defensieve functie is er de woonfunctie. Aan de binnenkant ziet men de aanwezigheid van een open haard en banken onder de ramen. Deze resten dateren uit de dertiende of veertiende eeuw, maar de eerste vermelding van een kasteel, gebouwd door graaf Thibaut I van Bar, komt al uit de late twaalfde eeuw. Vervolgens wordt de heerschappij van Louppy verdeeld tussen verschillende families tot de komst van Pouilly familie in de zestiende eeuw en het 17e eeuw Kasteel. Dit kasteel diende als verblijfplaats van Lodewijk de 14de tijdens het beleg van Montmédy in 1657. Het kasteel is privé bezit en kan dus alleen aan de buitenkant bewonderd worden. In de zomer zijn er rondleidingen in de tuin, langs de orangerie, de duiventil en de kapel. De bijzonderheid van het kasteel is de aanwezigheid van de vele portals gesneden met veel finesse die mythologische scènes vertegenwoordigen en vooral veel wapenschilden van de familie van Imécourt. Het kasteel behoort nu tot VASSINHAC Imécourt.
L’église Saint-Martin, neoromaanse stijl rn gelegen op het dorpsplein, is gebouwd op de ruïnes van het oude kasteel en heeft de vorm van een Latijns kruis met drie schepen met een vooruitstekende transept eindigend met driezijdige bed. De grootte en het volume van de kerk is een verrassend contrast met de omliggende dorpen en kan worden verklaard door de grote populatie van de periode, die meer dan 500 inwoners in de negentiende eeuw bereikte. De kerk werd ingezegend in 1878. We gaan naar de camping la Citadelle van Montmedy, waar we ook in 2010 en 2015 hebben gestaan, de lavoir voor de ingang is nog steeds in dezelfde desolate staat. Voor de boodschappen lopen we door de Citadelle van Montmedy, er zijn wel wat meer gebouwen in gebruik genomen en de kerk mag ook van binnen bekeken worden, maar bijvoorbeeld de ruïnemuur van de auberghe staat nog steeds in de steigers, het citadelledorp is een bonte verzameling van kunstenaars.

Voor alle trackgegevens of om te downloaden, klik op onderstaande link.

Varennes-en-Garonne-Montmedy

28-8 Montmedy – Bastogne

Gisteravond nog een paar mooie foto’s genomen van Montmedy in de vallei en de rood gekleurde ondergaande zon, maar dat kan regen de volgende dag betekenen. Vandaag beginnen we aan de zwaarste etappe van deze vakantie, in Montmedy starten op een hoogte van bijna 200m en eindigen in Bastogne op ruim 500m met diverse beklimmingen en aan het eind van de dag staan er 1109 hoogtemeters op de teller. We starten met lage temperaturen dus de regenjas gaat over de fietskleding om wat wind tegen te houden, in het dal is het een stuk warmer en de vochtige lucht botst tegen de koude lucht waardoor mooie nevelwolken ontstaan. Als eerste komen we door Avioth, een dromerig stadje in de groene vallei van het riviertje de Thonne, werd in 941 als leengoed gesticht door de Graaf van Chiny en is vanaf begin 12de eeuw een populair bedevaartsoord. Zijstraatjes leiden omhoog naar de Notre Dame, een opvallend grote en rijk met fijn beeldhouwwerk versierde kerk uit de 13de – 15de eeuw, die in 1993 bij pauselijk besluit tot basiliek werd verheven. Na de inname van Montmedy in 1657 door de Fransen, bleef deze stad volgens het Pyreneeënverdrag samen met Avioth bij Frankrijk. In de Eerste Wereldoorlog werd de kerk door het Duitse leger misbruikt als paardenstal van de cavalerie. We komen nu voor de derde keer in deze kerk en eindelijk weten we welk beeld Jacob als pelgrim afgebeeld toebehoort, tot op heden dachten we altijd het beeld met de stok, maar het degene met de tas, zie het verschil in beide foto’s. Bij Fagny is het Au-Revoir la France – Bonjour la Belqique, we zijn nog in het Franstalig gebied. De Abdij van Orval is de volgende bezienswaardigheid, de naam ‘Orval’ (gouden dal) herinnert aan de legende van een verloren ring in de Mathildebron, die door een vis werd teruggebracht, het wapen van  het klooster vertoont deze vis.  Op het portaal uit 1518 naast de ingang staan ​​de oude wapenschilden van de beschermheren van de abdij. Binnen bevindt zich de bewuste bron en de ruïne van het middeleeuws klooster, de overgebleven romaanse kapitelen (bovenkant pilaren) van de kerk behoren tot de mooiste voorbeelden van deze stijl in België, Ernaast rijst een klooster in moderne stijl op uit 1926,  dat nu in gebruik is.  Rond 1760 vond men het oude klooster ongerieflijk en bouwde een nieuwe ernaast in barokstijl, met de bedoeling de oude af te breken, zover is het niet gekomen, bij de Franse revolutie werden beide kloosters verwoest. In 1926 bouwde men op de resten een nieuw in Jugendstil en restaureert de ruïnes. De bekende bierbrouwerij aan de straatkant opereert inmiddels zelfstandig. We moeten nog ver fietsen, dus een biertje van Orval nemen we later. Lecheret bezit een neo-romaanse dorpskerk van St.Roch, helaas kunnen we niet naar binnen. Het is tot Bastogne meer klimmen dan dalen en op 10km voor de camping komen we in een hevige regenbui, de eerste van deze vakantie, maar wel lastig als de tent opgezet moet worden, wat met hindernissen lukt. Ook het veld voor tentkampeerders op camping De Renval waar we voor 29 euro op gedropt worden herkennen we nog van de vorige keer. Gelukkig is er een droger dus alle natte kleding erin, kan het morgen nog een dagje mee. Zelf koken met dit weer gaat niet lukken, dus maar naar het restaurant van de camping. Eind goed al goed, zwaarste etappe gelukt, tent staat, de kleding is droog en we hebben gegeten, wat zullen we slapen straks.

Voor alle trackgegevens of om te downloaden, klik op onderstaande link.

Montmedy-Bastogne

29-8 Bastogne – Aywaille

Gisteravond tot 12.00 uur nog lekker kunnen “genieten” van vals gezongen karaokemuziek en dan moet natuurlijk ook nog iedereen naar de stacaravan, want dat is de belangrijkste inkomsten van de camping, ofschoon er veel te koop staan of in zeer slechte staat, volgens stonden meeste caravans er 11 jaar geleden ook. We kunnen gelukkig droog opbreken, maar snel na het ontbijt bij de Carrefour begint het te miezeren en op een paar droge momenten na, blijft dat zo de hele dag. We nemen het ravel fietspad de eerste 15km en daar overleggen we nog of we de ravel naar Gouvy nemen en daar de Vennbahn naar Aken, onze ervaring is dat daar ook weinig voorzieningen zijn en zonder informatie weten we ook niet waar de campings zijn, dus toch de normale weg. Het chateau van Tavigny dateert uit oorspronkelijk uit de 11de eeuw en bestond uit vier massieve ronde hoektorens, de muur en een toren zijn opgenomen in het huidige gebouw. We fietsen door het dal van de Ourthe, alles is mooi groen maar dat kan ook niet anders na de veelvuldige regenval. We drinken koffie bij campng Moulin de Bistain drinken we een espresso, dat hebben we ook in 2010 gedaan, toen met een lekkere Ardennerwafel met kersen en veel slagroom, op deze locatie wordt van alles georganiseerd, zoals mountainbiken, rotsklimmen en hengelwedstrijden. In Trou de Bra staat een kerk met een Lourdesgrot en het hele dorp hangen vlaggen ter versiering. Tijdens de eerste en tweede wereldoorlog werden alle namen van de soldaten uit de omgeving in de mantel van Maria genaaid. Na de oorlog kwam iedereen miraculeus behouden terug. Dit bedevaartsoord wordt nog druk bezocht. De langste afdaling is door het dal van de Lienne, ongeveer 25km maar op een paar plekken heeft de tegenwind toch de overhand. We komen in het overstromingsgebied van vorige maand en volgens de borden is de weg afgesloten, maar een fiets kan je overal overheen tillen. Onderweg naar Aywaille krijgen we het idee om direct met de trein naar huis te gaan, maar ook de spoorlijn naar Luik is er niet meer. Dan toch maar naar de camping Le Chauteau Dieux en gelukkig hebben ze een trekkershut, want het is inmiddels zo nat dat de tent opzetten geen optie meer is. Deze camping is sinds 2 weken weer open, maar de wateroverlast heeft hier behoorlijk huis gehouden, veel stacaravans zijn weg gespoeld of zo erg beschadigd dat herstel niet meer mogelijk is. We gaan maar weer uiteten en het dichtstbijzijnde restaurant is een Chinees, jaren geleden dat we dat gedaan hebben. Als we willen afrekenen, wordt onze bankkaart niet geaccepteerd, alleen contant of visacard, heel apart.

Voor alle trackgegevens of om te downloaden, klik op onderstaande link.

Bastogne-Aywaille

30-8 Aywaille  – Thuis

We hebben heerlijk geslapen op weer “normale” bedden in de trekkershut met kunststof matrassen, wel zo hygiënisch. De hele nacht gedruppel op het dak, maar de oordoppen werkten prima. Vanmorgen nog een paar foto’s van de stacaravans die niet meer te redden zijn. We volgen de rivieren Emblave, Ourthe en Maas naar Maastricht in zijn geheel langzaam dalend en grotendeels over ravels, gemarkeerde fietspaden. Onderweg veel schade van de overstromingen, zelfs een hele grote camping wordt met groot materieel ontruimd. Op een aantal plekken zijn zelfs de fietspaden afgesloten en wordt de schade herstelt. Onderweg wordt de aangespoelde rommel opgeruimd, maar er ligt nog heel veel. Op de foto een bomen partij met de rommel hoog in de bomen. In Tilff willen we een espresso drinken op het plein van de vorige keer, maar alle terrassen en cafés zijn nog gesloten, dus vandaag geen koffie. De kade in Luik is over een groot gedeelte ingestort. Bij de start nog wat miezerregen, maar in de loop van de middag ging gelukkig ook nog de zon schijnen, dus de regenjas kon weer uit. We hebben de fietsen redelijk schoon kunnen houden deze vakantie, alleen de laatste twee dagen zijn ook de tassen alsnog heel vies geworden. In Maastricht gaan we de fietstickets op internet bestellen en proberen ook fietsplekken te reserveren, maar via de app lukt dat niet, maar we gaan gewoon naar het station en zien wel. De fietsen gaan in de trein en de conducteur zegt dat we de tassen er af moeten halen als er een derde fiets bij komt.

We zijn thuis en we hopen dat jullie evenveel genoten van het lezen van onze avonturen zoals wij ze in het echt ervaren en veel gezien hebben. Tot een volgende keer.

Inmiddels is het ook gelukt om de foto’s van de laatste dagen met de laptop er op te krijgen, we moeten onderzoeken waarom het met de gsm niet meer lukt.

Voor alle trackgegevens of om te downloaden, klik op onderstaande link.

Aywaille-Maastricht

3.8 5 stemmen
Artikelbeoordeling